Ocasak Mahallesi camii hizmete açıldı

1997 yılında yapımına başlanan Köyümüz camisi 18 Ekim 2008 Çarşamba günü resmi olarak ibadete açıldı. Çukurca Köyü Ocasak Mahallesi Kalkındırma ve Cami Yaptırma Yaşatma Derneği tarafından başlanılan camii inşatı yaklaşık 11 yıl sürdü. Açılışa Karabük İl Müftülüğünden görevlilerin yanı sıra çevre köylerdende katılanlar oldu. Müftülük tarafından köyümüz dernek başkanı Cevat Özcan’a plaket verildi.

Camii üç katlı olarak inşaa edildi. Zemin katta mutfak, abdest alma yeri ve sohbet için oturma salonu bulunmakta. Camii yaklaşık 250 kişi alt ve 250 kişi üst kat olmak üzere 500 kişi kapasiteli.

Camiimizin inşaatında çalışarak veya maddi katkıda bulunanlardan Allah razı olsun, Camii inşaatında çalışıp şu anda aramızda bulunamayanların da mekanları cennet, ruhları şad olsun. (Amin)
Açılış ile ilgili resimleri web sitemiz fotoğraflar kısmında bulabilirsiniz.

Köyde Ramazan bir başka(ydı)

Köyümüzde Arefe ve Bayram eskiden bir başkaydı. Belki hala bir başka ama biz büyüdüğümüzden de fark edemiyor olabiliriz…

Arefe günü mezarlar ziyaret edilir, Bayramda diğer köyler ziyaret edilirdi. Arefe gününe hazırlık olarak tüm evlerde el yapımı helva hazırlanırdı. Tabii yanında yağlanmış yufka ekmekleri de unutmamak lazım. Köyün yaşlıları tarafından kabir ziyareti öncesi okunacak olan Kur’an-ı Kerim ve salavatlar için yer belirlenirdi. Hava sıcak ve kuru ise mezarlığın orta kısımındaki meydanda, hava soğuk veya yağmurlu ise köyün mescidinde olurdu.

Sonra herkes belirlenen yerde ellerinde helva ve ekmeklerin olduğu bohçalarla buluşulur ve ziyaret proğramına başlanırdı. Okunan Kur’an-ı Kerim ve dualardan sonra herkes aile kabristanlarına gider ve mezarların başında Kur’an okumaya veya dua etmeye devam ederdi. Son yıllarda elde yapılan helvaların yerlerini hazır yapım market helvaları, yağlı yufka ekmeklerin yerlerini de somun ekmekler aldı. (Video kısmında arefe gününe ait kısa bir çekim mevcuttur.)

Arefe günü her köyden belirlenen büyüklerimiz bir köyde buluşur ve bayram için sıra belirlenirdi. Birinci bayram Ocasak, ikinci bayram Çukurca, Cobu ve Dereköy bereaber (köyler birbirine çok yakın olduğundan), Üçüncü bayram Cildikısık köyü olur, sonraki bayramda da bu sıra yer değişirdi.

Bayram namazı kılınır, kahvaltı yapılıp köyün büyükleri ile bayramlaşıltıktan sonra hayırsever bir köylümüz traktörünü köy meydanına çekerdi. Köyün gençleri ve ihtiyarları traktörün römorkuna biner ve diğer köylere bayramlaşmaya giderdik. Diğer köylülerde bizi ellerinden geldiğince iyi ağırlamaya gayret ederdi. İzzetti ikramda sınır olmazdı.

Hele birde (eskiden bayramlar Mayıs’a geliyordu) kiraz zamanı ise değmeyin keyfimize. Şimdi köyler arası ziyaretler var mı acaba Herkes bayram sonrası arabasına atlayıp şehre gitme telaşında…. Nice bayramlara….

Köyde iftar ve sahur…

1983′li yıllarda mahallemizin mevcudu 30 hane civarında idi.  Gerçi değişen bir şey olmadı.
Büyüklerimizin anlaşması sonucu Ramazan ayında her akşam köy mescidinde iftar ve sahur verilirdi. Köydeki aileler sıra ile mescide iftar ve sahur vaktinde yemek getirirlerdi. Sıra kendisine gelen ev ahalisinde tatlı bir telaş 2-3 gün öncesinden başlardı. Yemekler yapılır, baklavalar hazırlanırdı. O zamanlar daha bayram gelmeden midelerimiz bayram ederdi. Şu anda eksisi gibi olmasada gelenekler hala devam ediyor.

Gece köylüleri sahur kaldırmak ayrı bir güzellikti. Dedem (Dokuzlu) eline davulu alır, her hane sahibini uyandırıncaya kadar kapısında davul çalar, Hane halkında has sözler veya mani söylerdi. İlerleyen yıllarda Dedem bu işi bıraktı. Yaş haddinde emekli oldu desek daha doğru olur.
Bu kez işe Aziz amca ve Mehmet Ali abi başladı. Mehmet Ali abi’de bordo renkli bir mızıka vardı ve onu çalardı.

Sonraları iftar vaktine yakın TRT1′de Hacivat ve Karagöz çıkar onu şimdiki çizgi film niyetine dikkatlice seyrederdik.

Eskipınar’da piknik…

Herkese Selamlar, Dedem ölmeden önce Eskipınar yerine giderdik. Orada piknik yapardık. Orman havası alırdık. Fakat dedemin vefatından sonra bir defa gitmek nasip olmadı. Eskipınar yerinin resimlerinide koyarsanız çok memnun olurum. Teşekkürler…

Not : Yapılan son pikniğin fotoğrafını koydum.

Ocasak Mahallesi evlere içme suyu götürülmesi projesi

Çukurca Köyü Ocasak Mahallemiz son üç yıldan beri içme ve sulama suyu kaynaklarının azalması ve içme suyu şebekesinin deforme ve yetersiz olması nedeniyle içme suyundan yeterli miktarda yararlanamamaktaydı.

Mahallemiz Kalkındırma ve Cami Yaptırma Yaşatma derneğimiz önderliğinde mahallemiz sakinleri içme suyu konusunda defalarca toplantılar. Yapılan toplantılar neticesinde üretilen projeleri Köy Derneğimiz yazılı hale getirilerek, mahalle sakinleri adına, Köy muhtarlığına sunmuştur.

Düğün, Durmuş Bıyıklı

Köyümüz sakinlerinden Şaban Bıyıklı’nın oğlu Durmuş Bıyıklı kızını evlendirmektedir.  6 Ağustos 2008 Çarşamba akşam saat 20:00’da Cemal Caymaz Mah. Şahin sitesi A Blok D:8  Safranbolu adresinde kına gecesi vardır.

7 Ağustos 2008 Perşembe günü gelin alması ve akabinde saat 20:00’de Koyunlu Center 2. Nolu düğün salonunda düğün yapılacaktır. Köylülerimize duyurulur.

Çifte ömür boyu mutluluklar dileriz.

Köy anılarım…

Yıl 1980 – 1988 yılları arası,  Haziran ayında karneleri aldığımız gün Cuma pazarından öğleden sonra saat  dörtte kalkan Mehmet’in arabasına (Bedford kamyon) binerdik. 25-30 kişi, çantalar ve eşyalarla bereber tıka basa dolu vaziyette yolculuk yapardık ama köye gitme sevincinden olsa gerek hiç birimize yolculuk zor gelmezdi. Yaz tatilini köyde geçirir, okulların açılmasına kadar da köyden şehre gelmezdik. Zamanla Mehmet’in arabasının yerini Demir Çelik fabrikasının işçi servisi aldı. Şimdi köydeki o günleri özlüyorum.

Köyde yazın her akşam köyün gençleri toplanır türbede Mahmut’un harmanında futbol maçı yapardık. Oynadığımız top ise patlamış plastik toptu. Zira köyde dikenler çok olduğundan patlamayan plastik topa rastlamadım. Yıllar sonra arkadaşlar ile ancak para toplayabildik te doğru dürüst bir futbol topu alabildik.  Futbol topu ile beraber maç sahamızda değişti. Artık Gıcıgil’in harmanında maç yapıyorduk. Gol atma isteği topa sert vuran dereye giden topu getirmek üzere bayağı yol yürümesi gerekiyordu.

Köyümüz ile ilgili anıları sukrualtunay@gmail.com ’a e-posta ile gönderebilirsiniz veya ziyaretci defterine yazabilirsiniz. Gerekli düzenlemelerden sonra burada yayınlanacaktır.

Köyde elektrik olmayınca..

1980′li yıllarda köyümüzde elektrik yoktu. Köy akşam karanlığa gömülürdü. Köylüler elerinde yanan odun ile yollarını bularak akşam misafirliğe giderlerdi.
Ramazan geldiğinde (o yıllarda Ramazan yaz aylarına denk geliyordu.) akşam üzeri çocuklar kırkpınar’ın yolunu tutuyordu. Malumunuz kırkpınardan buz gibi çıkıyor. Hala da çıkmakta. Hatta çocukken soğuk suyun içinde en uzun süre kim elini bekletecek diye yarışma yapardık.